สารปนเปื้อนจากแซลมอน

 

 

picture: pink-salmon-web
picture: True North Seafood.

 

ผมเป็นคนชอบกินปลาแซลมอน

จำได้ว่าเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน เพื่อนพาไปกินปลาแซลมอนรมควัน เป็นครั้งแรก

ผมยังนึกสงสัยอยู่ในใจว่า ปลาอะไรหนอ เนื้อสีส้มอมชมพูแสนสวย

พอได้ชิมเนื้อปลาแล้วก็เริ่มติดใจในรสชาติ หาโอกาสกินปลาแซลมอนบ้าง

แต่ไม่บ่อยนัก เพราะตอนนั้นราคาปลาแซลมอนค่อนข้างแพง Continue reading “สารปนเปื้อนจากแซลมอน” →

เมื่อข้าพเจ้าถูกควบคุมตัวคืนรัฐประหาร 22 พค. 2557

 

22 พฤษภาคม 2557 เวลา 16.30 น. ได้เกิดรัฐประหารขึ้น โดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)

อันมีพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นหัวหน้าคณะ โค่นรัฐบาลรักษาการนิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล

นับเป็นรัฐประหารครั้งที่ 13 ในประวัติศาสตร์การเมืองไทย

คสช. ได้สั่งให้สถานีวิทยุโทรทัศน์ทุกแห่งหยุดออกอากาศรายการปกติ

และให้แพร่สัญญาณรายการของกองทัพบกเท่านั้น

Continue reading “เมื่อข้าพเจ้าถูกควบคุมตัวคืนรัฐประหาร 22 พค. 2557” →

การไปสู่สรวงสวรรค์ของ Bird of Paradise

DSC_1653_resize_resize

 

“หากเครื่องบินตกระหว่างบินอยู่ใจกลางเกาะนิวกินี

โชคดีก็ขอให้ตายเลย ไม่ต้องทรมาน

เพราะหากรอดชีวิต ก็จะไม่มีเจ้าหน้าที่บุกป่าเข้ามาช่วย

บริเวณกลางเกาะ ยังเป็นดินแดนลึกลับพื้นที่ส่วนมากยังไม่ได้รับการสำรวจ

มนุษย์เข้าไม่ถึง เป็นป่าดงดิบ หนองน้ำ ชุกชุมด้วยโรคภัย

ดงมาลาเรียอันตรายเกินกว่าที่จะมีใครเสี่ยงชีวิตเดินทางเข้าไปช่วยได้”

เรายังจำได้ถึงคำพูดของชาวพื้นเมืองคนหนึ่ง

ช่วงเวลาบนเครื่องบินและมองลงไปเห็นป่าทึบอยู่เบื้องล่าง Continue reading “การไปสู่สรวงสวรรค์ของ Bird of Paradise” →

พฤษาวิปโยค 2535 ครั้งสุดท้ายที่ประชาชนไม่แตกแยก

 

ต้นปี 2535 ประชาชนเริ่มไม่พอใจรัฐธรรมนูญที่มีเนื้อหาที่ไม่เป็นประชาธิปไตยและสืบทอดอำนาจคณะรัฐประหาร รสช.

จนเมื่อพลเอก สุจินดา คราประยูร ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ความไม่พอใจก็กระจายไปทั่ว Continue reading “พฤษาวิปโยค 2535 ครั้งสุดท้ายที่ประชาชนไม่แตกแยก” →

ดูท่าทางโลกจะไม่รอด 4

 

climateChange

 

ข่าวใหญ่ที่สุดในรอบปี แต่ดูเหมือนกลายเป็นข่าวเล็ก ๆของสื่อไทย

ข่าวชิ้นนี้กำลังบอกเราว่า

การอยู่รอดของธรรมชาติและมนุษยชาติบนโลกสีน้ำเงินใบนี้กำลังริบหรี่ลงเรื่อย ๆ Continue reading “ดูท่าทางโลกจะไม่รอด 4” →

ความรักของแม่ปลา

 

 

DSC_0630_resize_exposureหนองน้ำหน้าบ้านทางเหนือ ล้อมรอบด้วยทุ่งนา

อากาศกำลังเย็นสบาย ฝนเริ่มตกแล้ว ตอนนี้ชาวนากำลังปล่อยน้ำเข้านา

เพื่อให้น้ำขังต้นหญ้าให้เฉาตาย

ก่อนจะเริ่มพรวนดิน เริ่มต้นฤดูกาลทำนารอบใหม่ Continue reading “ความรักของแม่ปลา” →

ปรัชญาจากไม้ตียุง

 

KORAMZI-Electric-Mosquito-Swatter-F-4-2

ระยะนี้ยุงชุมมาก

ตอนแรกผมนึกว่ามีแค่บ้านผมที่มียุงชุม

คงเนื่องจากต้นไม้ในสวนหน้าบ้านเจริญงอกงาม

ยังมีอ่างเลี้ยงปลาและอ่างบัวมากขึ้น

ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงชนิดต่าง ๆ

ให้ออกลูกออกหลานได้มากขึ้น Continue reading “ปรัชญาจากไม้ตียุง” →

ประกาศภาวะฉุกเฉินโลกร้อน เมื่อขบวนการสิ่งแวดล้อมเริ่มเดินหน้า

 

58374718_10156256264937361_1298361844712341504_n

เมื่อช่วงปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา

ผู้เขียนได้มีโอกาสเข้าร่วมสังเกตการณ์การประท้วงของกลุ่ม

Extinction Rebellion บริเวณริมทะเลสาบ

เมือง Dunedin ประเทศ New Zealand

 

Extinction Rebellion เป็นกลุ่มเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ

เริ่มประท้วงในกรุงลอนดอน และกระจายไปตามหัวเมืองใหญ่ ๆ ทั่วโลก

อาทิ ฝรั่งเศส แคนาดา เม็กซิโก อิตาลี ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฯลฯ

เพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลได้หันมาสนใจปัญหา โลกร้อน

การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ อย่างจริงจัง

Continue reading “ประกาศภาวะฉุกเฉินโลกร้อน เมื่อขบวนการสิ่งแวดล้อมเริ่มเดินหน้า” →

ตาเลื่อนบ้า กับพลับพลึงธารแห่งเดียวในโลก

DSC_5858_resize_exposure_resize

พังงาในความทรงจำครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อสิบกว่าปีก่อน

ผมไปเยือนเมื่อคราวเกิดเหตุการณ์สึนามิ

วันที่ 26 ธันวาคม 2547 มีคนตาย 3,000 กว่าคน

ตอนนั้นเดินทางมาที่อำเภอคุระบุรี แล้วลงเรือข้ามไปที่เกาะพระทอง

ไปเป็นอาสาสมัครช่วยเหลือพรรคพวกที่ประสบภัยอยู่ที่นั่น

 

ครั้งนี้ผมเดินทางไปอำเภอคุระบุรี ตามคำร่ำลือว่า

มีพืชน้ำชนิดหนึ่งซึ่งน่าจะเหลืออยู่ที่เดียวบนผืนโลกนี้

คือ พลับพลึงธาร Continue reading “ตาเลื่อนบ้า กับพลับพลึงธารแห่งเดียวในโลก” →

เมื่อคนญี่ปุ่นสร้างชาติจากการต่อแถว

2556-03-05 15-51-06 - DSC_7030_resize_exposure

เมื่อไม่นานมานี้ ขณะผู้เขียนเดินเล่นอยู่ในเมืองซัปโปโร เกาะฮอกไกโด

สังเกตเห็นผู้คนจำนวนมากเข้าคิวเพื่อรอชมการแสดงแห่งหนึ่ง

ด้วยความหนาวเหน็บต่ำกว่าศูนย์องศาอย่างอดทน

อาจจะเป็นภาพชินตาในสังคมญี่ปุ่น Continue reading “เมื่อคนญี่ปุ่นสร้างชาติจากการต่อแถว” →

การแปรอักษรครั้งประวัติศาสตร์กับปรีดี พนมยงค์

 

IMG_9457

 

ปี พ.ศ.2522 เป็นปีแรกที่ผมเข้าเป็นนักศึกษาปี 1 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ช่วงเวลานั้นเพิ่งผ่านเหตุการณ์สังหารหมู่ใูนธรรมศาสตร์ 6 ตลุาคม 2519 ได้เพียง 3 ปี

บรรยากาศในมหาวิทยาลัยยังอยู่ในช่วงฟื้นไข้จากเหตุการณ์หฤโหด

กิจกรรมนักศึกษาเพิ่งกลับมาแต่ยังซบเซา

ปกคลุมไปด้วยความหวาดระแวง อึมครึม Continue reading “การแปรอักษรครั้งประวัติศาสตร์กับปรีดี พนมยงค์” →