ทำไมการผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ของชาวบ้านจึงไม่ไปถึงไหน

วันชัย  ตันติวิทยาพิทักษ์

         ลองจินตนาการดูว่า หากรัฐบาลส่งเสริมอย่างจริงจังให้อาคารบ้านเรือนส่วนใหญ่ติด Solar Roof top หรือผลิตไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์บนหลังคาไว้ใช้เอง และหากผลิตไฟฟ้าเหลือช่วงกลางวัน ก็สามารถขายคืนให้การไฟฟ้าได้

         อะไรจะเกิดขึ้น

Continue reading “ทำไมการผลิตไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ของชาวบ้านจึงไม่ไปถึงไหน” →

กะโหลกชาวอินคาและมนุษย์ต่างดาว

วันชัย  ตันติวิทยาพิทักษ์

เปรูเป็นประเทศที่ได้ชื่อว่าอยู่ห่างจากประเทศไทยมากที่สุดในโลก ด้วยระยะทาง  19,154 กม. และหากมีเครื่องบินโดยสารบินตรงด้วยความเร็วประมาณ 900 กิโลเมตร จะใช้เวลาเดินทางถึง  21 ชั่วโมง

กลางเดือนมีนาคม 2567 เรามาถึงกรุงลิมา เมืองหลวงของเปรู ประมาณเที่ยงคืน ขณะที่เมืองไทยเป็นเวลาเที่ยงวัน จากระยะเวลาที่ห่างกันถึง 12 ชั่วโมง

เปรูเป็นดินแดนอันเก่าแก่ของอาณาจักรอินคา  ชนพื้นเมืองโบราณที่ยิ่งใหญ่ของโลกยุคโบราณ

Continue reading “กะโหลกชาวอินคาและมนุษย์ต่างดาว” →

เกษตรอินทรีย์ไม่ใช่คนโลกสวย

วันชัย  ตันติวิทยาพิทักษ์

เป็นเวลานานแล้วที่อาหารจากเกษตรอินทรีย์เป็นทางเลือกของผู้บริโภคที่ใส่ใจต่อสุขภาพมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นข้าว ถั่ว ผักผลไม้ชนิดต่าง ๆ

สินค้าเกษตรอินทรย์ก็เป็นที่นิยมของผู้บริโภคมากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่อีกด้านหนึ่ง คนทำเกษตรอินทรีย์ก็มักจะถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่า คนทำเกษตรอินทรีย์ส่วนใหญ่เป็นพวกโลกสวย ทำไม่ได้จริงหรอก ทำแล้วมีแต่ขาดทุน

ในปี 2564 ข้อมูลจากสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตรรายงานตัวเลขของพื้นที่การปลูกเกษตรอินทรีย์ของประเทศไทย ว่ามีอยู่ประมาณ 1.5 ล้านไร่ ส่วนใหญ่ปลูกข้าวเป็นหลัก มีเกษตรกรอินทรีย์จำนวน 95,752 ราย ส่วนใหญ่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคเหนือตอนล่าง และภาคกลาง เมื่อเทียบกับเกษตรกร 8.7 ล้านคนทำการเกษตรทั้งหมดของประเทศ 143 ล้านไร่ ในจำนวนนี้มีอาชีพชาวนาประมาณ 5.2ล้านคน ปลูกข้าว 72 ล้านไร่

ผู้เขียนเป็นคนหนึ่งที่หันมาสนใจปลูกข้าวและถั่วเหลืองอินทรีย์เป็นเวลาสี่ปี และจากประสบการณ์ของตัวเองที่มีโอกาสเดินทางไปดูการปลูกเกษตรอินทรีย์หลายแห่งในประเทศ มีข้อสังเกตดังนี้คือ

  1. การเปลี่ยนแปลงพื้นที่เพาะปลูกจากที่นาที่เคยใช้สารเคมีมาเป็นที่นาอินทรีย์ ต้องใช้ความอดทนในระยะแรกสูงมาก กล่าวคือสามสี่ปีแรก ต้องมีการฟื้นฟูดินให้มีแร่ธาตุตามธรรมชาติ โดยการพักดิน ปลูกพืชตระกูลถั่วเพิ่มแร่ธาตุ แต่ในช่วงเวลานั้นจะต้องไม่ปลูกอะไรเลย ทำให้ขาดรายได้ในช่วงแรกทันที  หลังจากนั้น หากทำเกษตรอินทรีย์จริงจัง จะลดต้นทุนค่าปุ๋ยเคมี ยาฆ่าหญ้า ฆ่าแมลง  ต้องเอาใจใส่ในแปลงมากกว่าปกติ อาจมีรายจ่ายเพิ่มขึ้นด้านค่าแรงงาน  แต่ราคาขายผลิตผลจะสูงกว่าเกษตรเคมีประมาณ 30-40 %
  2. มักมีความเชื่อว่า การทำข้าวอินทรีย์จะได้ผลิตผลต่อไร่น้อยกว่าข้าวที่ใช้สารเคมี แต่ผลิตผลต่อไร่ของผู้เขียน สามารถผลิตได้ข้าวประมาณ 525 กิโลกรัมต่อไร่ มากกว่าค่าเฉลี่ยการทำนาข้าวใช้สารเคมีทั่วประเทศได้ข้าว 478 กิโลกรัมต่อไร่ ซึ่งผลผลิตต่อไร่ของการทำนาอินทรีย์ขึ้นอยู่กับการเอาใจใส่ หมั่นดูแลต้นข้าว การให้น้ำ การบำรุงดินเป็นสำคัญก่อนจะทำนา
  3. เกษตรกรที่ปลูกข้าวอินทรีย์กับเกษตรกรที่ใช้สารเคมีจะมีนิสัยแตกต่างกัน คือ เกษตรกรอินทรีย์ส่วนใหญ่จะมีนิสัยช่างสังเกต ชอบทดลองสิ่งใหม่ ๆ ลองผิดลองถูกในแปลงที่นา อาทิการทดลองใช้พืชสมุนไพรในการป้องกันศัตรูพืช ก็จะแตกต่างออกไปตามพื้นที่  ขณะที่เกษตรกรที่ใช้สารเคมีมักจะมีพฤติกรรมทำในสิ่งที่เคยทำกันมาตลอด ไม่ค่อยอยากเปลี่ยนแปลงหรือทดลองอะไรใหม่ ๆ  เลยมักเชื่อว่าการใช้สารเคมีดีกว่าเกษตรอินทรีย์
  4. เกษตรกรหลายพื้นที่ที่หันมาสนใจทำเกษตรอินทรีย์อย่างจริงจัง จุดเริ่มต้นมาจากปัญหาสุขภาพ  ครั้งหนึ่งผู้เขียนเดินทางมา ชุมชนตำบลสงเปือย แหล่งผลิตข้าวอินทรีย์รายใหญ่ของจังหวัดยโสธร ก่อนหน้านี้ชาวบ้านที่นี่ปลูกข้าวหอมมะลิด้วยสารเคมีกำจัดศัตรูพืชทุกชนิดมานานแล้วด้วยความเคยชิน ไม่ว่ายาฆ่าหญ้า ยาปราบศัตรูพืชทุกชนิด เพราะออกฤทธิ์เร็วและราคาไม่แพง จนกระทั่งเมื่อร่วมสิบปีก่อน ชาวบ้านหลายคนในหมู่บ้านเริ่มไม่สบาย เข้าโรงพยาบาลกันมากขึ้น สาเหตุมาจากปัญหาการสูดดมและสัมผัสสารเคมีเป็นเวลานาน จนเกิดการสะสมและมีผลต่อสุขภาพร่างกาย ด้วยความกลัวตาย ชาวนาหลายคนก็เริ่มสนใจไปเรียนรู้วิธีการทำเกษตรอินทรีย์แบบไม่ใช้สารเคมี พวกเขาลองผิดลองถูก ไปดูงานตามที่ต่าง ๆ สั่งสมประสบการณ์ในการทำนาอินทรีย์ทีละเล็กทีละน้อย แต่ขณะเดียวกันชาวนาผู้เริ่มปลูกข้าวอินทรีย์ ต่างยอมรับความจริงข้อแรกว่า ระยะแรกผลิตผลข้าวต่อไร่หลังฤดูเก็บเกี่ยวต้องมีปริมาณลดลงกว่าเดิม เมื่อเทียบกับการใช้สารเคมี

“นาอินทรีย์ได้ข้าวไร่ละ 400 กิโลกรัม แต่นาสารเคมีได้ข้าวไร่ละ 500 กิโลกรัม” ชาวนาคนหนึ่งเล่าให้ฟัง

แต่สองสามปีต่อมา เมื่อดินฟื้นตัวเต็มที่จากการไม่มีการเติมปุ๋ยและสารเคมี อันทำให้ดินแข็ง ผลิดผลข้าวต่อไร่จะดีขึ้นตามลำดับ และ การปลูกข้าวอินทรีย์มีต้นทุนถูกว่า เพราะไม่ต้องซื้อปุ๋ยเคมี ยาฆ่าหญ้า ยาฆ่าแมลง แม้รายได้จะไม่สูง แต่รายจ่ายลดลงมากกว่า แต่สิ่งที่ดีที่สุดไม่ใช่รายได้ แต่พวกเขาได้กลับคืนมา คือสุขภาพดีขึ้น ไม่ต้องกังวลหรือหวั่นใจกับการสูดดมหรือสัมผัสสารเคมีจะทำร้ายร่างกายอีกต่อไป

ทุกวันนี้ชาวนาสงเปือยหันมาทำนาเกษตรอินทรีย์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เป็นจำนวนร้อยละ 50 ของชาวนาทั้งตำบล  จากที่มีคนเริ่มต้นทำเกษตรอินทรีย์ตอนแรกไม่ถึงร้อยละ 5

พวกเขาสังเกตว่า หลังจากเลิกใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช สิ่งที่ตามมาคือผึ้ง แมลงชนิดสำคัญที่สุดในการผสมเกสรดอกไม้ทำให้พืชนานาชนิดเกิดการแพร่ขยายพันธุ์ พืชที่เคยหายไปนานจากสารเคมีในท้องไร่ท้องนา ได้กลับมามากขึ้น รวมถึงต่อ แตนในธรรมชาติ และแมลงในพื้นดินหลายชนิดที่เป็นอาหารโปรตีนของพวกเขา รวมถึงสัตว์ป่าหลายชนิดในป่าชุมชน

ไม่นานนัก นกปากห่างหลายร้อยตัวปรากฏตัวขึ้น ลงมากินหอยเชอรี่ในนาข้าว โดยไม่ต้องใช้ยาฆ่าหอย

เกษตรอินทรีย์จึงเปรียบเสมือนสปริงบอร์ด ทำให้ความสมบูรณ์ของระบบนิเวศกำลังกลับคืนสู่ท้องไร่ท้องนาอีกครั้ง

  • ชาวนาในชุมชนใดที่มีการรวมตัวกันปลูกข้าวอินทรีย์ และสามารถจัดตั้งเป็นสหกรณ์ เป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร แหล่งกระจายปัจจัยการผลิต แหล่งรวม และรับซื้อผลผลิต จะสามารถมีพลังต่อรองด้านการตลาดได้ดีกว่า และการผลิตในระบบเกษตรอินทรีย์เป็นเรื่องที่ทำคนเดียวได้ยาก เนื่องด้วยระบบการรับรองและการตลาด ซึ่งไม่เอื้อต่อชาวนารายย่อยที่มีพื้นที่ทำกินขนาดเล็ก อาทิ เกษตรกรตำบลผักไหม จังหวัดศรีสะเกษ สามารถ คว้ารางวัลต้นแบบปลูกข้าวแปลงใหญ่ระดับประเทศ มีสมาชิกจำนวน 248 ราย พื้นที่ปลูกข้าว จำนวน 3,780 ไร่ เกิดกลุ่มวิสาหกิจ ข้าวอินทรีย์ได้รับการรับรองมาตรฐานการผลิตข้าวอินทรีย์ Organic Thailand ,USDA,EU ผลิตผลข้าวอินทรีย์ส่วนใหญ่ส่งไปขายต่างประเทศที่ให้ราคาดีกว่า จนสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรมากกว่าที่เคยปลูกข้าวใช้สารเคมี
  • คนรุ่นใหม่ที่มีการศึกษาในต่างจังหวัดจำนวนมาก แทนที่จะยังทำงานในเมืองใหญ่เหมือนเดิม  เริ่มหันกลับมาทำเกษตรอินทรีย์บนที่เพาะปลูกของพ่อแม่ และใช้การตลาดออนไลน์ หรือ E-Commerce เป็นเครื่องมือสำคัญในการขายสินค้าของตัวเอง ตัดปัญหาพ่อค้าคนกลาง และการมีหน้าร้านของตัวเอง  พวกเขาพบว่า รายได้อาจน้อยกว่างานประจำที่เคยทำในเมืองใหญ่  แต่รายจ่ายลดลงมหาศาล
  • ผู้เขียนเสนอว่า หากรัฐบาลยังคิดว่า แนวโน้มของผู้บริโภคทั่วโลก น่าจะหันมาสนใจอาหารสุขภาพและสินค้าเกษตรอินทรีย์  และสินค้าเกษตรอินทรีย์เป็นสินค้าแบบพรีเมียม รัฐบาลควรจะมีกองทุนสนับสนุนให้เกษตรกรสามารถอยู่รอดได้ในช่วงสามปีแรกที่ไม่มีรายได้ จากการใช้เวลาเปลี่ยนผ่านจากการฟื้นฟูผืนดินที่เคยมีสารเคมีตกค้าง ให้กลับมาให้มีแร่ธาตุตามธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์
  • รัฐบาลยังเก็บภาษีจากบริษัท เหล้า บุหรี่ มาตั้งเป็นกองทุนสนับสนุนสุขภาพของประชาชน  ถึงเวลาที่รัฐควรจะเก็บภาษีบริษัทขายยาฆ่าแมลง  ยาฆ่าวัชพืช ปุ๋ยเคมี ที่มีส่วนในการทำลายคุณภาพดิน นำมาตั้งเป็นกองทุนฟื้นฟูดินให้อุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติ

เกาะจิกโมเดล ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ทั้งเกาะ

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์

หลายคนที่ชอบเที่ยวธรรมชาติ ท่องทะเลน้ำใส พักอาศัยโฮมสเตย์แบบชิลล์ ๆ บรรยากาศเงียบสงบ อาจรู้จัก ‘เกาะจิก’ สถานที่ท่องเที่ยวเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี ที่ได้รับฉายาว่า มัลดีฟส์เมืองไทย

ต้นเดือนตุลาคมที่ผ่านมา ผู้เขียนนั่งเรือข้ามมาจากแผ่นดินใหญ่หลังพายุใหญ่ เมื่อได้ข่าวว่าชาวบ้านบนเกาะจิกคือตัวอย่างของการใช้พลังงานแสงอาทิตย์ทั้งเกาะที่น่าศึกษา

เป็นเวลานานแล้วที่ชาวบ้านเกาะจิก นอกอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี อยากมีไฟฟ้าใช้ แต่ไม่เคยสำเร็จ เพราะทางการไฟฟ้าอ้างว่าไม่คุ้มการลงทุนหากต้องลากสายเคเบิลใต้ทะเลมาขึ้นเกาะ

Continue reading “เกาะจิกโมเดล ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ทั้งเกาะ” →

CSR กับบ้านพักครูที่ถูกทิ้งร้าง

วันชัย  ตันติวิทยาพิทักษ์

ทุกวันนี้บริษัทหรือองค์กรขนาดใหญ่มักมีการทำกิจกรรมเพื่อสังคม หรือที่รู้จักกันในนามของ CSR (Corporate Social Responsibility) คือ กิจกรรมที่บริษัทหรือองค์กรจัดขึ้นภายใต้แนวคิดในการรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

การทำ CSR ส่วนใหญ่ที่เรามักได้ยินคือ การปลูกปา แจกอาหาร แจกสิ่งของให้กับผู้ยากไร้ตามชุมชน หรือบริจาคอุปกรณ์การเรียน การสอน เครื่องกีฬาให้กับโรงเรียน ฯลฯ

แต่ในจังหวัดสมุทรปราการ มีการทำกิจกรรม CSR แห่งหนึ่ง ที่มีแนวคิดแหวกแนว

Continue reading “CSR กับบ้านพักครูที่ถูกทิ้งร้าง” →

เกาะหมาก แหล่งท่องเที่ยวอันดับสองของโลก

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์

ไม่นานมานี้มีข่าวเล็กๆว่า ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี มีการประกาศว่า  เกาะหมากได้รับรางวัล “2023 Green Destinations Story Awards” อันดับสอง จากแหล่งท่องเที่ยวยั่งยืนสุดยอดทั่วโลก 100 แห่ง

เกาะหมากมีพื้นที่ประมาณ 8,500 ไร่ เป็นเกาะใหญ่อันดับสามในท้องทะเลตราด รองจากเกาะช้างและเกาะกูด

หลายคนอาจเคยไปเที่ยวทะเลตราด อาจจะรู้จักเกาะกูด และอาจขับเรือผ่านเกาะหมาก ที่น้อยคนจะรู้จัก เพื่อไปขึ้นเกาะช้าง สถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง มีเรือเฟอรี่บรรทุกนักท่องเที่ยวเทียบท่าวันละหลายรอบ

 แต่สำหรับชาวยุโรปที่รักธรรมชาติและความเงียบสงบ ที่นี้คือสวรรค์บนดินของพวกเขา

Continue reading “เกาะหมาก แหล่งท่องเที่ยวอันดับสองของโลก” →

James Nachtwey  “ไม่ใช่แค่ช่างภาพสงคราม แต่เป็นผู้สังเกตการณ์โลก”

วันชัย  ตันติวิทยาพิทักษ์ 

                       “ในฐานะของพยานที่เหตุการณ์ ผมจำต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมความโกรธ เรียนรู้ที่จะปล่อยมันออกมาเป็นพลัง และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นสิ่งที่ทำให้วิสัยทัศน์ของผมชัดเจนขึ้น  ไม่ใช่ขุ่นมัวลง  … ภาพถ่ายมีพลังที่สามารถก้าวข้ามวาทกรรมการเมืองและนำเสนอประเด็นปัญหาสำคัญของสังคมด้วยมุมมองจากประสบการณ์ตรงของคนได้ ภาพความอยุติธรรมอาจกลายเป็นการเปิดโปงเรียกร้องให้เกิดความเปลี่ยนแปลงได้”

                                                                                               James Nachtwey

Continue reading “James Nachtwey  “ไม่ใช่แค่ช่างภาพสงคราม แต่เป็นผู้สังเกตการณ์โลก”” →

ทำไมเด็กไทยขาดจินตนาการ

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์

อ่านข่าว แบบเรียนภาษาพาที ระดับชั้น ป.5 ถึงโภชนาการของเด็ก โดยมีเนื้อหาว่า กินไข่ต้มครึ่งซีก เหยาะน้ำปลา หรือข้าวเปล่าคลุกข้าวผัด ผักบุ้ง ทำให้ตัวละครในหนังสือ มีความสุข ถือเป็นความพอเพียง จนถูกวิพากษ์วิจารณ์ไปสนั่นเมือง ทำให้นึกถึงการปฏิรูปการศึกษาของไทย

ตั้งแต่ผู้เขียนจำความได้ สังคมไทยพูดถึงการปฏิรูปการศึกษามาไม่ต่ำกว่า 50 ปี ตั้งแต่เปลี่ยนระบบการศึกษาจาก ป.1-7 ,มศ.1-5 เปลี่ยนมาเป็น ป1-6 ,ม.1-6  เปลี่ยนหลักสูตรการศึกษามาหลายครั้ง  เปลี่ยนโครงสร้างการบริหารมานับครั้งไม่ถ้วน

แต่คุณภาพเด็กไทยนับวันจะถอยหลังลงเรื่อย ๆ

Continue reading “ทำไมเด็กไทยขาดจินตนาการ” →

เปลี่ยนกระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็นหัวหอกของ Soft Power

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์

กระทรวงวัฒนธรรม ได้รับการสถาปนาครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2495 เพื่อกระตุ้นให้คนในประเทศเกิดความรู้สึกชาตินิยมและปฏิบัติตนตามแนวนโยบายของรัฐ  โดยจอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมด้วย

พอจอมพลป. พิบูลสงครามสิ้นอำนาจ กระทรวงแห่งนี้ก็ถูกยุบไปด้วยในปี 2501

จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2545 จึงมีการจัดตั้งกระทรวงวัฒนธรรมขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา   กระทรวงแห่งนี้ถูกจัดเป็นกระทรวงเกรด c

 ในสายตาของนักการเมืองส่วนใหญ่ที่ผ่านมา กระทรวงนี้กลายเป็นกระทรวงปัดเศษเหลือ ที่ไม่ค่อยมีพรรคการเมืองใดสนใจจับจองเป็นกระทรวงแรก ๆ

Continue reading “เปลี่ยนกระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็นหัวหอกของ Soft Power” →

ทำไมเด็กไทยขาดจินตนาการ

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์

อ่านข่าว แบบเรียนภาษาพาที ระดับชั้น ป.5 ถึงโภชนาการของเด็ก โดยมีเนื้อหาว่า กินไข่ต้มครึ่งซีก เหยาะน้ำปลา หรือข้าวเปล่าคลุกข้าวผัด ผักบุ้ง ทำให้ตัวละครในหนังสือ มีความสุข ถือเป็นความพอเพียง จนถูกวิพากษ์วิจารณ์ไปสนั่นเมือง ทำให้นึกถึงการปฏิรูปการศึกษาของไทย

ตั้งแต่ผู้เขียนจำความได้ สังคมไทยพูดถึงการปฏิรูปการศึกษามาไม่ต่ำกว่า 50 ปี ตั้งแต่เปลี่ยนระบบการศึกษาจาก ป.1-7 ,มศ.1-5 เปลี่ยนมาเป็น ป1-6 ,ม.1-6  เปลี่ยนหลักสูตรการศึกษามาหลายครั้ง  เปลี่ยนโครงสร้างการบริหารมานับครั้งไม่ถ้วน

แต่คุณภาพเด็กไทยนับวันจะถอยหลังลงเรื่อย ๆ

Continue reading “ทำไมเด็กไทยขาดจินตนาการ” →

ขุดสระบนดอยสู้ไฟป่า

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์

พอย่างเข้าหน้าแล้งของทุกปี ไฟป่าและหมอกควันพิษทำให้ผู้คนทางภาคเหนือต้องทนทุกข์ทรมาน เสี่ยงอันตรายจากการสูดอากาศที่เต็มไปด้วย pm2.5

ขณะที่กำลังเขียนต้นฉบับ มีชาวบ้านจำนวนมากอาสาเดินขึ้นเขาบุกเข้าไปดับไฟป่าเป็นเวลาหลายเดือนแล้ว 

หนึ่งในผู้คนเหล่านี้คือ เยาวชนแห่งบ้านดอยช้างป่าแป๋ หมู่บ้านปกาเกอะญอเก่าแก่แห่งอำเภอบ้านโฮ่ง ก่อตั้งมาร่วมสองร้อยปี ที่รวมกลุ่มกันขึ้นไปดับไฟป่าบนเขา ด้วยวิธีคิดและนวัตกรรมการดับไฟแบบใหม่ที่น่าสนใจ

Continue reading “ขุดสระบนดอยสู้ไฟป่า” →

ทำไมโอมากาเสะ ติดอันดับอาหารฮิต

วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ 

เมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนคนหนึ่งเอ่ยปากชวนไปเลี้ยงกินอาหารญี่ปุ่นแบบ โอมากาเสะเป็นครั้งแรก ย่านซอยชื่อดังแถวถนนสุขุมวิท

ร้านอาหารมีขนาดไม่ใหญ่โต มีโต๊ะไม่กี่ตัว แต่ดูหรูหราตามลักษณะร้านแบบโอมากาเสะ

 เรานั่งกินตรงเคาเตอร์บาร์หน้าเชฟญี่ปุ่นผู้กำลังปรุงซูชิอย่างพิถีพิถัน

ด้านหน้ามีของสด ปลา ผักสด เครื่องเคียงหลายชนิด วางเรียงราย ให้เห็น ขณะเชฟลงมือแล่เนื้อปลาด้วยความประณีต  รับประกันว่าได้ของสดและไม่คาว

เหมือนเราดูการแสดงของเชฟเป็นของแถม เพื่อกระตุ้นต่อมน้ำลาย ก่อนจะได้ทานอาหารจริง ๆ

Continue reading “ทำไมโอมากาเสะ ติดอันดับอาหารฮิต” →