ณ ที่ดวงตะวันฉายแสง ข้าจะไม่สู้รบอีกต่อไป

 ตุลาคม ค.ศ. 1877 รัฐบาลสหรัฐฯ บังคับให้อินเดียนเผ่าเน็ซเพอร์ซ

อพยพออกจากบริเวณหุบเขาวัลโลวา

ที่พวกเขาอาศัยอยู่กันมาหลายชั่วอายุคน ให้ไปอยู่ในเขตสงวนแลปไว ที่ทางการจัดให้

แต่โจเซฟหัวหน้าเผ่าเน็ซเพอร์ซ

ปฏิเสธที่จะอพยพออกไปจากดินแดน ของพ่อแม่พวกเขา

รัฐบาลคนขาวจึงส่งนายพลโฮเวิร์ด พร้อมกำลังทหารมาจัดการกับ

เผ่าเน็ซเพอร์ซ Read More

เสาหลัก

เวลาเดินป่า

ชอบแหงนหน้ามองยอดไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขา

ให้ความร่มรื่นย์และที่พักพิงของสรรพสิ่งใต้ร่มไม้

ในป่ามักมีต้นไม้ใหญ่มากมายเสาหลัก

แต่สังคมมนุษย์

มักไม่ค่อยมีใครอยากเปลืองตัวเป็นเสาหลัก

ป่าฮาลา-บาลา กับ จุมพิตเลือด

IMG-5767

หากถามนักเดินป่าว่า

ป่าแห่งในเมืองไทยอยากไปมากที่สุด

ป่าฮาลา-บาลา ใต้สุดแดนสยาม

น่าจะเป็นหนึ่งในสุดปรารถนาของนักนิยมไพร

ชื่อก็ลึกลับ อยู่ในพื้นที่เสี่ยงอันตราย

ยิ่งทำให้ป่าฝนแห่งนี้มีเสน่ห์ชวนค้นหา

Read More

อ่อนโยน

 

 

เป็นคำที่ผมชอบมาตั้งแต่เด็ก

คำนี้ฟังแล้ว ไม่ได้อ่อนแอ แต่ไม่แข็งกร้าว.

นึกถึงคำนี้ทีไร

เหมือนมีอะไรมาสะกิดหัวใจ

ให้ลดความหยาบกร้านลง

เหมือนมีอะไรมาสะกิด

ให้คิดอะไรด้วยหัวใจมากกว่าอารมณ์และเหตุผล

 

คำนี้หล่นหายไปนานมาก

คำนี้เราลืมไปนานแล้ว

ตั้งแต่ speed of time และ hate speech ครองเมือง

cropped-2557-01-02-14-37-25-dsc_0857-1.jpg

วิจารณญาณ

 

ผมเป็นคนชอบคำนี้มาก วิจารณญาณ [วิจาระนะยาน]

ความหมายคือ “ปัญญาที่สามารถรู้หรือให้เหตุผลที่ถูกต้องได้”

 

วิธีนี้อาจช้า ต้องใช้เวลาและสติปัญญาครุ่นคิดสักพัก

กว่าจะสรุปเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้

 

แต่อาจไม่ทันใจผู้คนในโลกสมัยใหม่

ที่ต้องการความเร็วสูงสุดเป็นที่ตั้ง

ต้องการรู้คำตอบทุกอย่างรวดเร็วทันใจ

 

แต่หากสังคมเราใช้คำ ๆนี้ให้มาก

ชีวิตคงน่าอภิรมย์และสงบสุขมากกว่านี้

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

พ่อแม่คือพระอรหันต์

 

mom-son2

พ่อแม่ของผู้เขียนครองชีวิตด้วยกันมา 60กว่าปี

ก่อนที่พ่อจะลาจากไปเมื่อสามปีก่อน

ผู้เขียนมองย้อนกลับไปในอดีต

แทบไม่น่าเชื่อว่า

พ่อแม่เป็นชนชั้นกลาง มีลูกถึงเจ็ดคน จะสามารถเลี้ยงดูลูก ๆมาได้อย่างไร

ทั้ง ๆ ที่ฐานะทางเศรษฐกิจก็ย่ำแย่ Read More

นางาซากิรำลึก คนตายเขียนไม่ได้ แต่คนเขียนได้ตายทั้งเป็น

 

บริเวณกำแพงทางออกอาคารพิพิธภัณฑ์ระเบิดปรมาณูนางาซากิ (Nagasaki Atomic Bomb Museum )

มีภาพถ่ายขาวดำเด็กชายแบกทารกไว้ที่หลัง

ได้ตรึงผู้เขียนให้หยุดดูนาน

ก่อนออกจากสถานที่จัดแสดงเรื่องราวความโหดร้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง

ที่มีต่อชาวเมืองนางาซากิ จากการทิ้งระเบิดปรมาณูของทหารอเมริกัน เมื่อ 74 ปีก่อน Read More