Day: April 2, 2020

จอน นอนไร่ เหตุผลของการมีชีวิตอยู่

เมื่อไม่นานมานี้ มีโอกาสขับรถไปเยี่ยมเพื่อนเก่าสมัยเป็นนักเรียนอัสสัมชัญ ชื่อ เสกสรรค์ อุ่นจิตติ หรือตุ้ย ในไร่แถวอำเภอปากช่อง เมื่อสามสิบกว่าปีก่อน ตุ้ยเรียนจบคณะมัณฑณศิลป์จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ออกมาทำงานบริษัทโฆษณา อาชีพอันดับต้นๆ ของคนสมัยนั้น จนกลายเป็นครีเอทีฟชื่อดัง กวาดรางวัลมากมาย ก่อนจะเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นเอ็มดีของบริษัทโฆษณายักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง แต่เมื่อแปดปีก่อน ตุ้ยก็ตัดสินใจลาออกจากงานบริหารที่มีเงินเดือนหลายแสนบาท ด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่า เบื่องานบริหาร และไม่ค่อยสนุกแล้ว ตุ้ยอาจจะมาถูกทาง ในยุคสมัยที่ผู้คนอยากหนีออกจากเมืองเพราะโรคระบาด

วิญญาณขบถของลูกผู้ชายชื่อ เฟื้อ หริพิทักษ์

“ข้าพเจ้าทำศิลปะด้วยใจรัก เลื่อมใส และจริงใจ มิได้ทำไปเพราะใยแห่งอามิส ข้าพเจ้าทำศิลปะเพื่อศึกษาค้นหาความจริง ในความงามอันเร้นลับอยู่ภายใต้สภาวะแห่งธรรม”   เฟื้อ หริพิทักษ์ ตายไปแล้วเมื่อ 28 ปีก่อน หลายคนอาจรู้จักอาจารย์เฟื้อในฐานะครูบาอาจารย์ที่มีผลงานด้านศิลปะไทยมากมายจนได้รับเลือกเป็นศิลปินแห่งชาติในปี 2528 คนในวงการศิลปะอาจรู้จักอาจารย์เฟื้อในฐานะผู้บุกเบิกงานศิลปะแนวอิมเพรสชั่นนิสม์ยุคแรกๆ ของเมืองไทย ทั้งยังเป็นเจ้าของรางวัลเหรียญทองจากงานแสดงศิลปกรรมแห่งชาติถึง 3 ครั้งด้วยกัน คนในวงการอนุรักษ์อาจรู้จักอาจารย์เฟื้อในฐานะผู้บุกเบิกงานอนุรักษ์จิตรกรรมภาพฝาผนังไทยอย่างจริงจัง จนได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการชุมชน ปี 2526 แต่เหนืออื่นใด ท่านคือผู้ทำงานศิลปะที่มีชีวิตเยี่ยงศิลปินอย่างแท้จริง คือแบบอย่างของ “ศิลปิน” โดยแท้จริง