Unseen Assumption

              อัสสัมชัญได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ ก่อตั้งมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1885  โดยบาทหลวงกอลมเบต์ชาวฝรั่งเศส โดยตั้งชื่อว่า College de L’ Assomption ด้วยจำนวนนักเรียน 33 คนมาจนถึงปัจจุบัน มีนักเรียนสำเร็จการศึกษามาห้าหมื่นกว่าคน จากเลขประจำตัวนักเรียนล่าสุด 58484

              บาทหลวงกอลมเบต์ ข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากแผ่นดินแม่ มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสอาสนวิหารอัสสัมชัญ บริเวณที่เรียกว่า บางรัก อันมีชุมชนชาวต่างชาติโดยเฉพาะชาวตะวันตกตั้งถิ่นอาศัยมาช้านาน และมีโบสถ์อัสสัมชัญเป็นศูนย์กลางในสมัยนั้น และต่อมาได้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนอบรมสั่งสอนให้กับนักเรียนโดยไม่เลือกเชื้อชาติ ฐานันดร ศาสนา รวมถึงเด็กกำพร้าที่ไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1885 ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาโรงเรียนอัสสัมชัญ

Continue reading “Unseen Assumption” →

90 ปี ม.ร.ว.สายสวัสดี สวัสดิวัตน์ เจ้าผู้ไม่ธรรมดา

คนที่มีอายุยืนยาวมาจนถึง 90 ปี  ยังมีสุขภาพกายแข็งแรงและจิตใจแจ่มใสนับว่าหาได้ยากยิ่ง  โบราณถือว่าคนเหล่านี้มีบุญ

เมื่อเร็ว ๆ นี้ลูกหลานและญาติสนิทมิตรสหายทุกรุ่น ได้ร่วมจัดงานฉลองครบรอบอายุ 90 ปีให้กับ ม.ร.ว.สายสวัสดี สวัสดิวัตน์  หรือป้าหน่อย ธิดาในหม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ และหม่อมเสมอ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา

Continue reading “90 ปี ม.ร.ว.สายสวัสดี สวัสดิวัตน์ เจ้าผู้ไม่ธรรมดา” →

หากจะรักลาบราดอร์ ต้องลืมคำว่าเสียใจ

เคยมีคนบอกว่า

“หมาทุกตัวล้วนต้องตาย แล้วก็มีคนถามว่า ทำไมหมาถึงเป็นสิ่งมีชีวิตที่อายุสั้นนักและต้องตายก่อนเจ้าของเสมอ

มีคนตอบว่า เพราะหมาเข้ามาในชีวิตเพื่อสอนให้คน (เจ้าของ) ได้รู้จักกับความรักอันแท้จริง

เมื่อทำหน้าที่เสร็จมันจึงจากไป

ที่สำคัญคือ คนสามารถจะทุเลาความเศร้าที่หมาต้องจากไปได้ ด้วยการปลอบประโลมซึ่งกันและกัน

 แต่หมานั้นหากเจ้าของต้องจากไปก่อน หัวใจของมันจะแตกสลายจนไม่สามารถทนได้ …”

นานมาแล้ว หนังโรแมนติกเรื่องหนึ่ง มีประโยคอมตะที่ผู้คนจดจำได้แม่นยำว่า

“หากจะรัก ต้องลืมคำว่าเสียใจ”

Continue reading “หากจะรักลาบราดอร์ ต้องลืมคำว่าเสียใจ” →

ช่วงหนึ่งแห่งชีวิต ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์

สมัยที่ผู้เขียนเป็นบรรณาธิการนิตยสาร สารคดี ได้เคยจัดทำฉบับพิเศษ 100 ปี ปรีดี พนมยงค์ ในปีพ.ศ. 2543 และได้มีโอกาสสัมภาษณ์ ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ภรรยาของท่าน และบทสัมภาษณ์นี้ได้ถ่ายทอดประวัติศาสตร์บางด้านที่ไม่เคยมีใครรับทราบมาก่อน

Continue reading “ช่วงหนึ่งแห่งชีวิต ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์” →

ชีวิตติดหล่มที่ป่าทุ่งใหญ่

By One Ton on วันพฤหัส, มิถุนายน 11, 2015

DSC_1479_resize_exposure_resize

ใครจะเชื่อ ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรปลายเดือนมีนาคม อากาศกำลังร้อนจัด แต่มีฝนจะตกหนักราวหน้าฝนกลางผืนป่า

ผมไม่ได้เข้าป่าทุ่งใหญ่มานานนับสิบปี จนกระทั่งสบโอกาสติดตามมูลนิธิสืบนาคะเสถียร และทีมงานสารคดีทางโทรทัศน์ชุด สามัญชนคนไทย เข้าไปถ่ายทำสภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า

การเดินทางเข้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งนี้ ต้องมีการขออนุญาตตามระเบียบจากทางกรมอุทยานสัตว์ป่าและพันธุ์พืชเพื่อป้องกันไม่ให้มีการรบกวนธรรมชาติมากเกินไป

ตอนเข้ามาครั้งแรก ผมยังจำบรรยากาศของความสมบุกสมบันในการเดินทางได้ว่าเป็นอย่างไรเพราะป่าทุ่งใหญ่ ได้ชื่อว่าการเดินทางลำบากที่สุดแห่งหนึงในบรรดาป่าเมืองไทย

Continue reading “ชีวิตติดหล่มที่ป่าทุ่งใหญ่” →

มูฮัมหมัด อาลี “ผมไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วผมยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ขนาดไหน”

“ผมเกลียดทุกๆ นาทีของการฝึกซ้อม แต่ก็บอกกับตัวเองอยู่เสมอว่า อย่ายอมแพ้ จงอดทนไว้ แล้วค่อยไปใช้ชีวิตที่เหลือในฐานะแชมป์” Continue reading “มูฮัมหมัด อาลี “ผมไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วผมยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ขนาดไหน”” →

วาฬบรูด้า มิตรภาพต่างสายพันธุ์

 

ไม่ได้ออกทะเลดูวาฬบรูด้าหลายปีแล้ว เมื่อน้องๆแห่ง Wild Encounter Thailand กลุ่มอนุรักษ์ทะเลรุ่นใหม่ไฟแรงมาชวนออกทะเล ก็รับนัดทันที

ออกจากบ้านแต่เช้ามืด มาขึ้นเรือที่คลองประมง อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร ติดกับทะเลบางขุนเทียน มุ่งหน้าสู่อ่าวไทย ผ่านเสาไม้ มีนกกาน้ำเกาะอยู่ เห็นฝูงนกนางนวลบินโฉบหาปลา และศาลาโดดเดี่ยวตั้งอยู่กลางทะเล ลึกประมาณ 3 เมตร เป็นสิ่งเตือนใจว่า

เมื่อ 40 ปีก่อนบริเวณนี้เคยเป็นแผ่นดิน มีหมู่บ้านชาวประมงอาศัยมานาน ก่อนชาวบ้านจะอพยพหนีน้ำทะเลที่ท่วมขึ้นทุกปี
ทะเลรุกเข้าสู่ชายฝั่งทุกปี น้ำท่วมแผ่นดินไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้แล้ว

Continue reading “วาฬบรูด้า มิตรภาพต่างสายพันธุ์” →

เมื่อชาวปกาเกอญอช่วยรักษาต้นน้ำแม่ปิง

 

“ออที เกอะ ตอที
ได้กินจากน้ำต้องรักษาน้ำ
ออก่อ เกอะ ตอก่อ
ได้กินจากป่าต้องรักษาป่า”

ภาษิตพื้นบ้านของชาวปกาเกอญอ

เชื่อว่าจากนี้เป็นต้นไปทุกปีเราจะต้องได้ยินคำพูดว่า “ปีนี้อากาศร้อนและน้ำแล้งกว่าปีก่อน”

ความแห้งแล้งของปีนี้ดูเหมือนจะทำลายสถิติความแล้งของปีก่อน เช่นเดียวกับความร้อนที่แผดเผาแผ่นดินไปทุกหย่อมหญ้า

ภาพถ่ายการตัดไม้ทำลายป่าต้นน้ำบนภูเขาสุดลูกหูลูกตาเพื่อเปลี่ยนเป็นพื้นที่เกษตรบนที่ราบสูงยังมีให้เห็น การทำลายป่าก็ไม่ได้ลดหย่อนไปกว่าปีที่ผ่านมา

แต่ในฝันร้ายก็มีฝันดีเสมอ

แม่น้ำหลายสายแห้งเหือดเป็นทราย แต่แม่น้ำบางสายยังมีน้ำไหลตลอดปี Continue reading “เมื่อชาวปกาเกอญอช่วยรักษาต้นน้ำแม่ปิง” →

พระไพศาล วิสาโล ที่ข้าพเจ้ารู้จัก

10 พฤษภาคม 2564 เป็นวันเกิดครบ 64 ปีของพระไพศาล วิสาโล ผู้เกิดปี พ.ศ. 2500 กึ่งพุทธกาลพอดี

ครั้งหนึ่ง ผมเคยเขียนถึงพระไพศาล วิสาโล ว่า

“ในบรรดานักกิจกรรม นักเคลื่อนไหว ที่บวชเป็นพระในอดีต พระไพศาลน่าจะเป็นพระรูปเดียวที่ยังอยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ ผมจำได้ว่าตอนแรกท่านจะบวชพรรษาเดียว จนถึงทุกวันนี้สามสิบกว่าปี ท่านมั่นคงกับหนทางสว่างสงบของท่านอย่างแท้จริง” Continue reading “พระไพศาล วิสาโล ที่ข้าพเจ้ารู้จัก” →

จอร์แดนค่ายผู้ลี้ภัยสงครามอันดับต้นของโลก

ปัญหาผู้ลี้ภัยชาวซีเรียที่อพยพหลั่งไหลเข้าไปในทวีปยุโรป เป็นข่าวดังไปทั่วโลกติดต่อกัน

และเป็นข่าวซ้ำอีกครั้งเมื่อประชาชนชาวยุโรป ไม่ว่าจะเป็นฝรั่งเศส เยอรมนี ฯลฯ ต่างไม่พอใจที่ต้องแบกรับปัญหาเหล่านี้
แต่มีประเทศเล็ก ๆประเทศหนึ่ง เสียงไม่ดัง ตั้งหน้าตั้งตารับผู้อพยพ จนแทบจะเรียกว่าเป็นประเทศหนึ่งที่รับผู้อพยพมากที่สุดในโลก
ประเทศเล็ก ๆที่ว่าคือ จอร์แดน ที่เป็นไข่แดงอยู่ในวงล้อมของประเทศคู่สงครามหรือมีความขัดแย้งทางการเมืองจนกลายเป็นสงครามอันยาวนาน อิสราเอล ปาเลสไตน์ ซีเรีย อิรัก ฯลฯ


ประเทศนี้พื้นที่ส่วนใหญ่คือทะเลทราย และติดอันดับหนึ่งในสิบของประเทศอันแห้งแล้งที่สุดในโลก

ไม่นานมานี้ ผู้เขียนนั่งรถออกจากกรุงอัมมาน เมืองหลวงของจอร์แดนมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือไม่ไกลจากชายแดน เมื่อรถขับมาถึงสี่แยกสำคัญกลางถนน โชเฟอร์อธิบายให้ฟังว่า Continue reading “จอร์แดนค่ายผู้ลี้ภัยสงครามอันดับต้นของโลก” →

สงครามน้ำขวดกับการแย่งชิงแหล่งน้ำ

นานมาแล้ว ผู้ใหญ่ที่นับถือคนหนึ่งเคยบอกกับผู้เขียนว่า หากมีโอกาสทำธุรกิจและอยากรวยเร็ว ให้ทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับน้ำ ไม่ว่าจะเป็นเบียร์ น้ำอัดลม หรือเครื่องดื่มชูกำลัง

น้ำไม่เคยสร้างความผิดหวังให้กับใคร

ลองหันมาดูบรรดาเจ้าสัว อภิมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆของบ้านเรา ส่วนใหญ่ก็เป็นเจ้าของธุรกิจด้านเครื่องดื่มกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจเหล้า เบียร์  เครื่องดื่มชูกำลัง ชาเขียว และน้ำดื่มบรรจุขวด

ธุรกิจที่มีน้ำเป็นส่วนประกอบหลัก จะสร้างกำไรมหาศาลให้กับเจ้าของ เนื่องจากมีต้นทุนการผลิตต่ำมาก สามารถไปขายได้กำไรหลายเท่าตัว

ในต่างประเทศตลาดน้ำดื่มบรรจุขวด ซึ่งรวมถึงน้ำแร่ด้วยได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในชั่วเวลาไม่กี่สิบปี และสร้างปรากฎการณ์ทางการตลาดอย่างเหลือเชื่อ Continue reading “สงครามน้ำขวดกับการแย่งชิงแหล่งน้ำ” →

ภูเขาขยะ

 

หลายคนคงทราบดีว่ากรุงเทพมหานครของเรามีภูเขา

ไม่ใช่ภูเขาทอง แต่เป็นภูเขาขยะครับ มีอยู่ด้วยกันหลายลูก แถวรามอินทรา แถมหนองแขม แต่ที่โดดเด่นเห็นจะเป็นกองภูเขาขยะซอยอ่อนนุชที่อยู่ลึกไปถึงแถบลาดกระบังเป็นโรงกำจัดขยะใหญ่ที่สุดในประเทศ


เมื่อสามสิบปีก่อน สมัยพล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์เป็นนายกรัฐมนตรี

ขยะจากภูเขาขยะซอยอ่อนนุช เคยถูกนำไปถมที่เพื่อสร้างเป็นสวนจตุจักร สวนสาธารณะแห่งใหม่ในเวลานั้น

มีโอกาสน่าไปปีนภูเขาที่นี่เป็นประสบการณ์ชีวิตนะครับถือเป็นการท่องเที่ยวแบบวันเดียวก็เที่ยวได้ จะได้รู้ว่ากลิ่นขยะแบบเข้มข้นเหม็นติดเสื้อผ้ามันอยู่ทนกว่าที่เราคิด ซักผ้าหลายครั้งกลิ่นยังติดทน Continue reading “ภูเขาขยะ” →