จากเกอิชา สู่ฮาเร็ม

ในบรรดาคำต่างประเทศเรื่องราวเกี่ยวกับผู้หญิง ที่ฟังแล้วมีเสน่ห์ ชวนให้จินตนาการหรืออยากรู้เรื่องราว ในความรู้สึกของผมมีอยู่สองคำคือ เกอิชา และ ฮาเร็ม

Continue reading “จากเกอิชา สู่ฮาเร็ม”

บันทึกพฤษภาทมิฬ 2535

17 พค.เกิดเหตุการณ์ พฤษภาทมิฬ 2535

ต้นปี 2535 ประชาชนเริ่มไม่พอใจรัฐธรรมนูญที่มีเนื้อหาที่ไม่เป็นประชาธิปไตยและสืบทอดอำนาจคณะรัฐประหาร รสช. จนเมื่อพลเอก สุจินดา คราประยูร ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ความไม่พอใจก็กระจายไปทั่ว

มีการประท้วงแทบทุกวัน เพื่อเรียกร้องให้ พล.อ. สุจินดา คราประยูร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่สนามหลวง รัฐสภา บริเวณอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ปูเสื่อกินนอนกันบนพื้นถนนอันระอุด้วยไอร้อน จำได้ว่า ทุกค่ำคืนจะมีการอบรมการสู้กับแก๊สน้ำตา หรือหากทหารบุกเข้ามาให้นอนเฉย ๆ

ก่อนหน้านี้ ผมกับชาวนิตยสารสารคดี มาร่วมประท้วง กินนอนบนถนนราชดำเนินนานนับเดือน

Continue reading “บันทึกพฤษภาทมิฬ 2535”

เดินตามรอยเท้าวันสุดท้ายของคานธี

By One Ton on วันอังคาร, ตุลาคม 2, 2012

ทุกครั้งที่ผมมาเยือนประเทศอินเดีย หากมีโอกาสจะต้องแวะมาสถานที่ในความทรงจำเกี่ยวกับท่านมหาตมะคานธีเสมอ

ผมชอบศึกษาชีวิตของคานธี อยากรู้ว่าเหตุใดคนคนนี้ถึงทำให้ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ กล่าวประโยคอมตะภายหลังคานธีเสียชีวิตว่า “คนรุ่นต่อไปคงจะไม่เชื่อเลยว่า เคยมีคนที่มีเลือดเนื้อแบบนี้ มีชีวิตอยู่จริงบนโลกมนุษย์ใบนี้”

Continue reading “เดินตามรอยเท้าวันสุดท้ายของคานธี”

ตามรอยคานธี กับการต่อสู้แบบอหิงสา

ครั้งหนึ่งมีโอกาสมาเยี่ยมชม พิพิธภัณฑ์คานธี  ที่เมืองมธุรัย ทางตอนใต้ของอินเดีย

ผมเคยอ่านหนังสือ เคยดูหนังเกี่ยวกับคานธีมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ดูจะได้เข้าใกล้และรู้จักชีวิตของท่านมากที่สุด

ภายหลังการลอบสังหาร บิดาแห่งชาติ  มหาตมา คานธีในปี พ.ศ. ๒๔๙๑  ชาวอินเดียได้ทำการรณรงค์และรับบริจาคเงินจากคนทั่วไปเพื่อสร้างอนุสรณ์สถานคานธีเจ็ดแห่งทั่วประเทศ และหนึ่งในนั้นคือเมืองมธุรัยที่ คานธีได้เริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าจากเนื้อผ้าราคาแพงมานุ่งผ้าฝ้ายทอมือของชนชั้นต่ำไปตลอดชีวิต

Continue reading “ตามรอยคานธี กับการต่อสู้แบบอหิงสา”

ตามรอยสุสานพระเจ้าตาก

เถ่งไฮ่เป็นอำเภอเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมืองแต้จิ๋ว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มีประชากรประมาณ หลายล้านคน

ปัจจุบันเถ่งไฮ่เป็นเขตอุตสาหกรรมสำคัญแห่งหนึ่ง

ตุ๊กตาต่างๆ จากบริษัทผลิตของเล่นชื่อดังของโลกไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาบาร์บี้หรือตุ๊กตาของวอลต์ดีสนีย์ที่ส่งไปขายทั่วโลก ผลิตมาจากโรงงานในอำเภอเถ่งไฮ่แทบทั้งสิ้น

คนไทยส่วนใหญ่อาจไม่รู้จักอำเภอเล็กๆ อย่างเถ่งไฮ่

แต่สำหรับลูกหลานชาวจีนที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองไทย น่าจะคุ้นหูกับชื่อนี้ดี

คนจีนที่อพยพข้ามน้ำข้ามทะเลเข้ามาทำมาหากินบนแผ่นดินไทยในอดีต ส่วนใหญ่มาจากเมืองแต้จิ๋ว

โดยเฉพาะจากอำเภอเถ่งไฮ่ซึ่งตั้งอยู่ริมทะเล

Continue reading “ตามรอยสุสานพระเจ้าตาก”

Unseen Assumption

              อัสสัมชัญได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ ก่อตั้งมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1885  โดยบาทหลวงกอลมเบต์ชาวฝรั่งเศส โดยตั้งชื่อว่า College de L’ Assomption ด้วยจำนวนนักเรียน 33 คนมาจนถึงปัจจุบัน มีนักเรียนสำเร็จการศึกษามาห้าหมื่นกว่าคน จากเลขประจำตัวนักเรียนล่าสุด 58484

              บาทหลวงกอลมเบต์ ข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากแผ่นดินแม่ มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสอาสนวิหารอัสสัมชัญ บริเวณที่เรียกว่า บางรัก อันมีชุมชนชาวต่างชาติโดยเฉพาะชาวตะวันตกตั้งถิ่นอาศัยมาช้านาน และมีโบสถ์อัสสัมชัญเป็นศูนย์กลางในสมัยนั้น และต่อมาได้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนอบรมสั่งสอนให้กับนักเรียนโดยไม่เลือกเชื้อชาติ ฐานันดร ศาสนา รวมถึงเด็กกำพร้าที่ไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1885 ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาโรงเรียนอัสสัมชัญ

Continue reading “Unseen Assumption”

90 ปี ม.ร.ว.สายสวัสดี สวัสดิวัตน์ เจ้าผู้ไม่ธรรมดา

คนที่มีอายุยืนยาวมาจนถึง 90 ปี  ยังมีสุขภาพกายแข็งแรงและจิตใจแจ่มใสนับว่าหาได้ยากยิ่ง  โบราณถือว่าคนเหล่านี้มีบุญ

เมื่อเร็ว ๆ นี้ลูกหลานและญาติสนิทมิตรสหายทุกรุ่น ได้ร่วมจัดงานฉลองครบรอบอายุ 90 ปีให้กับ ม.ร.ว.สายสวัสดี สวัสดิวัตน์  หรือป้าหน่อย ธิดาในหม่อมเจ้าศุภสวัสดิ์วงศ์สนิท สวัสดิวัตน์ และหม่อมเสมอ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา

Continue reading “90 ปี ม.ร.ว.สายสวัสดี สวัสดิวัตน์ เจ้าผู้ไม่ธรรมดา”

หากจะรักลาบราดอร์ ต้องลืมคำว่าเสียใจ

เคยมีคนบอกว่า

“หมาทุกตัวล้วนต้องตาย แล้วก็มีคนถามว่า ทำไมหมาถึงเป็นสิ่งมีชีวิตที่อายุสั้นนักและต้องตายก่อนเจ้าของเสมอ

มีคนตอบว่า เพราะหมาเข้ามาในชีวิตเพื่อสอนให้คน (เจ้าของ) ได้รู้จักกับความรักอันแท้จริง

เมื่อทำหน้าที่เสร็จมันจึงจากไป

ที่สำคัญคือ คนสามารถจะทุเลาความเศร้าที่หมาต้องจากไปได้ ด้วยการปลอบประโลมซึ่งกันและกัน

 แต่หมานั้นหากเจ้าของต้องจากไปก่อน หัวใจของมันจะแตกสลายจนไม่สามารถทนได้ …”

นานมาแล้ว หนังโรแมนติกเรื่องหนึ่ง มีประโยคอมตะที่ผู้คนจดจำได้แม่นยำว่า

“หากจะรัก ต้องลืมคำว่าเสียใจ”

Continue reading “หากจะรักลาบราดอร์ ต้องลืมคำว่าเสียใจ”

ช่วงหนึ่งแห่งชีวิต ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์

สมัยที่ผู้เขียนเป็นบรรณาธิการนิตยสาร สารคดี ได้เคยจัดทำฉบับพิเศษ 100 ปี ปรีดี พนมยงค์ ในปีพ.ศ. 2543 และได้มีโอกาสสัมภาษณ์ ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ภรรยาของท่าน และบทสัมภาษณ์นี้ได้ถ่ายทอดประวัติศาสตร์บางด้านที่ไม่เคยมีใครรับทราบมาก่อน

Continue reading “ช่วงหนึ่งแห่งชีวิต ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์”

ชีวิตติดหล่มที่ป่าทุ่งใหญ่

By One Ton on วันพฤหัส, มิถุนายน 11, 2015

DSC_1479_resize_exposure_resize

ใครจะเชื่อ ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรปลายเดือนมีนาคม อากาศกำลังร้อนจัด แต่มีฝนจะตกหนักราวหน้าฝนกลางผืนป่า

ผมไม่ได้เข้าป่าทุ่งใหญ่มานานนับสิบปี จนกระทั่งสบโอกาสติดตามมูลนิธิสืบนาคะเสถียร และทีมงานสารคดีทางโทรทัศน์ชุด สามัญชนคนไทย เข้าไปถ่ายทำสภาพชีวิตการทำงานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า

การเดินทางเข้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งนี้ ต้องมีการขออนุญาตตามระเบียบจากทางกรมอุทยานสัตว์ป่าและพันธุ์พืชเพื่อป้องกันไม่ให้มีการรบกวนธรรมชาติมากเกินไป

ตอนเข้ามาครั้งแรก ผมยังจำบรรยากาศของความสมบุกสมบันในการเดินทางได้ว่าเป็นอย่างไรเพราะป่าทุ่งใหญ่ ได้ชื่อว่าการเดินทางลำบากที่สุดแห่งหนึงในบรรดาป่าเมืองไทย

Continue reading “ชีวิตติดหล่มที่ป่าทุ่งใหญ่”

มูฮัมหมัด อาลี “ผมไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วผมยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ขนาดไหน”

ผมเกลียดทุกๆ นาทีของการฝึกซ้อม แต่ก็บอกกับตัวเองอยู่เสมอว่า อย่ายอมแพ้ จงอดทนไว้ แล้วค่อยไปใช้ชีวิตที่เหลือในฐานะแชมป์Continue reading “มูฮัมหมัด อาลี “ผมไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วผมยอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ขนาดไหน””